LŲGTINGSLÓG NR. 9 FRĮ 14. MARS 1985 UM VERND AV DŻRUM / VĘRN AF DYR, SUM SEINAST BROYTT VIŠ LŲGTINGSLÓG NR. 60 FRĮ 30. MAI 1990.
 


1. kapittul.
Višferš av dżrum

    § 1. Dżr skulu višfarast forsvarliga og skulu ikki av vanrųkt, overving ella į annan hįtt vera fyri óneyšugari lķšing.

    § 2. Hvųr, sum heldur dżr, skal syrgja fyri, at dżriš fęr nóg mikiš og hóskandi fóšur og drekka, og at taš ķ ašrar mįtar veršur hildiš og rųkt forsvarliga, herundir at tilhaldsrśm hjį dżrinum er forsvarliga innręttaš.

    § 3. Ikki er loyvt:

1. viš helsi, tjóšri ella ųšrum śtbśningi at tarna dżri ķ rųrsluni soleišis, at hetta elvir dżrinum pķnu ella hindrar tķ at fįa neyšturvuliga hvķld,
2. at slįa dżr viš lutum, iš eru skikkašir at valda dżrinum įbrek ella svįra pķnu,
3. at svķša ullina av dżrum ķ stašin fyri at royta, klippa ella fyri at drepa ótoy,
4. at seta nagla, stįltrįš ella lķknandi ķ rennilin į svķnum fyri at hindra teimum ķ at róta ķ jųršini. Har aftur ķ móti er loyvt at nżta slęttar ringar og agraffir fyri at hindra svķnum at róta ķ jųršini,
5. ķ samband viš at avloysa dżr viš burš at nżta krafttól og rossadrįtt at taka buršin,
  6.1) at benda horn į seyši viš nakkaspenni ella į annan hįtt, tó er loyvt at benda viš fjašra stįli ytst į hornunum.
7. at tvangsfóšra dżr viš gųšing ķ hyggju,
8. at nżta livandi dżr til mįl viš skjótivenjing og -kapping,
  9.2) at skjóta kóp og onnur stųrri havdżr viš hųgli og
10. at stinga, skutla ella hųgga grindahvalir ella ašrar smęrri hvalir, uttan so at sżslumašurin ella grindaformašurin ķ serligum fųrum hevur giviš loyvi til hetta.

    § 4. Heldur ikki er loyvt:

1. at flyta livandi fisk viš at seta stengur, višjur, krókar ella snųri gjųgnum toknur, kjaft ella lķknandi,
2. viš viging av livandi fiski at krųkja vektarkrókar ķ nakran part av fiskinum, og
3. at nżta onnur livandi geisladżr enn fisk til agn.

    § 5. Verpingarbśr kunnu einans nżtast viš loyvi frį landsdjóralęknanum. Loyvini verša givin fyri 5 įr ķ senn.
    2. stk. Landsstżriš įsetir nęrri reglur ella tekur avgerš um treytirnar fyri loyvinum og um hald og rųkt av dżrunum.
    3. stk. Landsstżriš kann įseta nęrri reglur ella taka avgerš um innręttingina, raksturin og nżtsluna av ųšrum framleišsluhįttum av eggum enn tķ ķ 1. og 2. stk. nevnda.
    4. stk. Landsdjóralęknin kann taka eitt loyvi til at nżta verpingarbśr aftur, um grovt ella endurtikiš brot er gjųrt į treytirnar fyri loyvinum ella į reglurnar fyri haldiš og rųktina av dżrinum.
    5. stk. Avgeršir, tiknar eftir 1. og 4. stk., kunnu ikki leggjast fyri annan umsitingarligan myndugleika.

    § 6. Ross, um hvųrji vįttan frį djóralękna er til skjals um, at tey antin eru śtslitin ella vegna aldur, varandi, ólekilig brek ella įlvarsligar óvanar eru óhóskandi til brśks, og ross, sum eru avhandaš ella afturgoldin av tryggingarfelųgum sum ólekilig og óhóskandi til brśks, skulu ikki handast ella ognast til annaš endamįl enn til slįturs, uttan so at landfśtin gevur višurkenning um avhandingina, ella at hon fer fram ķ samband viš, at avvaršandi eigindómur ella virki veršur avhandaš.

    § 7. Dżr kunnu ikki verša vand til framsżning, sirkussżning, filmsupptųku ella lķknandi, um hetta elvir dżrinum mein ella įlvarsliga pķnu.

2. stk. Villini dżr kunnu ikki verša nżtt til framsżning ķ sirkus, variete og lķknandi vinnu. Framsżning av dżrum ķ feršandi dżrasųvnum er ikki loyvd.
    3. stk. Dżragaršur, dżralundir og lķknandi kunnu ikki setast į stovn uttan loyvi frį landfśtanum. Landsstżriš kann gera nęrri reglur um eftirlit viš slķkari vinnu og um tilhaldsrśm og bśr v.m. hjį dżrunum.
    4. stk. Landfśtin kann geva undantaksloyvi frį avgeršini ķ 2. stk., 1. punktum.

2. kapittul
Avlķving og skuršvišgerš v.m.

    § 8. Tann, sum ętlar at avlķva eitt dżr, skal vissa sęr, at dżriš veršur dripiš so skjótt og pķnuleyst sum gjųrligt. Stųrri dżr, serliga ross og neyt, sum vegna įbrek, herundir beinbrot, mugu avlķvast, kunnu ikki flytast til slįturs, men skulu avlķvast į stašnum.

    § 9.2)3) Gelding av dżrum kann bert gerast av djóralękna og skal gerast undir nżtslu av doyving.
    2. stk. Gelding av grķsum og kįlvum, sum ikki eru meira enn 1 mįnaš gamlir, kann verša gjųrd av ųšrum enn djóralęknum og uttan nżtslu av doyving, tį loyvi er fingiš frį landsdjóralęknanum fyri hesum.
    3. stk. Avgeršir eftir 2. stk. kunnu ikki leggjast fyri annan umsitingarligan myndugleika.

    § 10. At kuta halan av rossum og neytum og oyruni og halan av hundum kann bert verša gjųrt, um taš er heilsuliga įneyšugt. Hetta kann bert gerast av djóralękna og skal gerast undir nżtslu av doyving.

    § 11. At taka horn av dżri kann bert verša gjųrt, um taš er heilsuliga ella vinnuliga įneyšugt. Hetta kann bert gerast av djóralękna og skal gerast undir nżtslu av doyving.
    2. stk. At taka knavar av kįlvum, sum ikki eru meira enn 1 mįnaš gamlir, kann gerast av ųšrum enn djóralękna, tį iš loyvi er fingiš frį landsdjóralęknanum fyri hesum.
    3. stk. Avgeršir eftir 2. stk. kunnu ikki leggjast fyri annan umsitingarligan myndugleika.

    § 12. Ašrar skuršvišgeršir hjį dżrum enn tęr ķ §§ 9-11 nevndu, sum kunnu elva dżrinum lķšing, undantikiš smįvegis og stuttvarandi pķnu, kunnu bert gerast av djóralękna, uttan so, at višgeršin kann ętlast at vera brįšneyšug.

3. kapittul.
Eftirlit viš, at lógin veršur hildin v.m.

    § 13. Tann, sum kemur fram į eitt dżr, iš er eyšsżnt sjśkt, skatt ella hjįlparleyst, hevur skyldu eftir fųrimuni at veita dżrinum hjįlp.
    2. stk. Vegfarandi skulu hava fyrilit og vķsa varsemi viš dżrum, iš eru į ella viš veg. Viš įkoyring eru įsetingarnar ķ 1. stk. galdandi.

    § 14. Um eitt dżr av undirfóšring er so avmergjaš ella avmaktaš, at stųšan hjį tķ er óforsvarlig, kann lųgreglan viš eini dagligari bót įleggja eigaranum ella tķ, sum hevur dżriš ķ hondum, at gera tiltak til, at dżriš veršur fóšraš forsvarliga. Haraftrat kann lųgreglan, um fóšringarstųšan ella heilsustųšan hjį dżrinum ger taš neyšugt, somulešis viš at įleggja dagligar bųtur, forbjóša brśk av tķ fyri eitt tķšarskeiš upp til 2 mįnašir, og henda freistin kann framleingjast, tó bert fyri 2 mįnašir ķ senn. Nevndu įlegg, sum bert kunnu setast ķ verk eftir umbidnari vįttan frį djóralękna, skulu vera til skjals skrivliga og fevna um ta ķ 2. stk. nevndu freist fyri at leggja mįliš fyri landsdjóralęknan.
    2. stk. Tann, sum fęr įlegg eftir 1. stk., kann krevja spurningin, um grundarlag er fyri įlegginum, lagdan fyri landsdjóralęknan įšrenn eina freist uppį 3 dagar frį tķ, at įleggiš veršur giviš. Ķ fųrum, har vįttanin frį djóralęknanum sigur, at grundarlag ikki er fyri įleggi, kann lųgreglan leggja mįliš fyri landsdjóralęknan. Sigur vįttanin frį landsdjóralęknanum, at grundarlag er fyri, at įšur givin įlegg standa viš, ella at įlegg nś verša givin, fęr eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, frįsųgn um hetta viš tilskilan um, at hann viš at venda sęr til lųgregluna įšrenn 14 dagar eftir, įleggiš er giviš, kann krevja mįliš lagt fyri ręttin.
    3. stk. Kemur krav ręttstundis til lųgregluna um avgerš ķ ręttinum, skal lųgreglan syrgja fyri, at įleggiš veršur roynt ķ ręttinum antin undir tķ móti viškomandi mųguliga reista mįli fyri brot į hesa lóg ella undir einum fyri viškomandi undirrętt serliga reist mįl. Veršur spurningurin um ręttargilduna av givna įlegginum lagdur fyri dómstólarnar, hevur hetta ikki viš sęr, at įleggiš veršur śtsett.
    4. stk. Avgeršin hjį ręttinum um įleggiš veršur tikin viš śrskurši, sum ikki kann skjótast fyri hęgri rętt.
    5. stk. Geva vįttanirnar frį djóralęknanum ella landsdjóralęknanum grundarlag fyri, at įleggiš veršur giviš, hevur eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, skyldu at bera śtreišslurnar av vįttanini. Fyri vįttanina frį landsdjóralęknanum er hetta bert galdandi, um eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, hevur kravt, at mįliš varš lagt fyri landsdjóralęknan, og tį skulu bert beinleišis śtreišslurnar til flutning v.m. gjaldast aftur.

    § 15. Ķ fųri har undirfóšring av einum dżri, hóast įlegg eftir § 14, 1. stk., įhaldandi fer fram ella, har mishandling av einum dżri fyriliggur, kann lųgreglan flyta dżriš burtur og antin seta taš ašrastašni ella, um stųšan hjį tķ er sovoršin, at taš eftir umbidnari vįttan frį landsdjóralęknanum ikki eigur at liva, lata taš avlķva. Śtreišslurnar av hesum ber eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum.

    § 16. Taš er skylda hjį hvųrjum djóralękna, sum kemur til eitt skatt ella sjśkt dżr, iš hann metir, ikki kann lekjast, og at taš fer at hava óneyšuga lķšing viš sęr at lata taš liva, beinan vegin at fįa taš dripiš, um eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, samtykkir ķ hesum, og um dżriš er tryggjaš, at jįttan frį tryggingarfelagnum er fingin. Eru hesar treytir ikki uppfyltar, er taš skylda hjį djóralęknanum beinan vegin at greiša lųgregluni frį višurskiftunum.
    2. stk. Tį iš lųgreglan fęr slķka frįgreišing, skal hon alt fyri eitt bišja um vįttan frį landsdjóralęknanum.
    3. stk. Fęr lųgreglan į annan hįtt kunnleika til, at eitt skatt ella sjśkt dżr er ķ slķkari stųšu, at fortreytirnar fyri, at taš skal avlķvast sambęrt 1. stk. kunnu ętlast at vera til stašar, skal vįttan somuleišis fįast frį djóralękna. Sigur vįttanin frį djóralęknanum, at dżriš eigur at verša avlķvaš, skal taš avlķvast alt fyri eitt, um eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, vįttar, at hann er samdur viš hetta og, um dżriš er tryggjaš, jįttan frį tryggingarfelagnum er fingin. Eru hesar treytir ikki loknar, skal lųgreglan alt fyri eitt bišja um vįttan frį landsdjóralęknanum.
    4. stk. Um vįttanin frį landsdjóralęknanum eftir 2. og 3. stk. sigur, at dżriš eigur at verša avlķvaš, skal hetta gerast alt fyri eitt.
    5. stk. Ķ ųllum fųrum, har avlķving skal finna staš, skal eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, hava skrivlig boš um hetta. Verša bošini ikki fylgd alt fyri eitt, skal lųgreglan syrgja fyri, at dżriš veršur avlķvaš.
    6. stk. Tį iš taš hevur viš sęr óneyšugar, įlvarsamar lķšingar fyri eitt dżr, at tann ķ oman fyri nevndu reglum fyriskrivaša mannagongd veršur brśkt, kann avlķving av einum skaddum dżri tó altķš verša gjųrd alt fyri eitt, um taš er eyšsżnt, at dżriš ikki fer at koma undan meininum ella sum fylgju av hesum eftir fyriskrivašu mannagongdini kortini veršur avlķvaš.
    7. stk. Eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum, ber śtreišslurnar av avlķvingini av dżrinum. Śtreišslurnar fyri at fįa ta ķ 3. stk. nevndu djóralęknavįttan ber taš almenna, um avgeršin er, at dżriš ikki skal avlķvast, er taš ber eigarin ella tann, sum hevur dżriš mótsatt, ķ hondum, tęr. Um vįttanin frį landsdjóralęknanum eftir 2. og 3. stk. sigur, at avlķving eigur at fara fram, hevur eigarin ella tann, sum hevur dżriš ķ hondum - ella tryggingarfelagiš, um mįliš einans er lagt fyri landsdjóralęknan vegna tųrvandi samtykki frį hesum - skyldu at endurrinda beinleišis śtreišslurnar til flutning v.m. Annars ber taš almenna śtreišslurnar til landsdjóralęknan. Allar śtreišslur kunnu vera bornar av lųgregluni sum forskot.

4. kapittul.
Almennar reglur og revsireglur v.m.

   § 17. Landsstżriš kann įseta reglur ella taka avgerš um flutning, slįtur, avlķving, marking og serliga višferš annars av dżrum.

    § 18. Vinnuligur handil viš dżrum frį handli ella ųšrum fųstum sųlustaš kann bert fara fram viš loyvi frį lųgregluni. Loyviš kann verša tikiš aftur, um tann handlandi veršur revsašur fyri brot į hesa lóg ella, um dżrini ikki vera hildin og rųkt forsvarliga.
    2. stk. Reglan ķ 1. stk. er ikki galdandi fyri handil viš rossum, neytum, svķnum, seyši, geitum, kaninum, lošdżrum, flogfenaši og fiski.

    § 19. Tann, sum viš overving, vanrųkt ella į annan hįtt fer óforsvarliga viš dżrum, veršur revsašur fyri dżrplįgarķ viš bót, hefti ella fongsli ķ upp til 1 įr. Hava višurskiftini boriš eyškenni av mishandling, er revsingin fongsul ķ upp til 1 įr, viš uppafturtųku ķ 2 įr.
    2. stk. Tann, sum annars ger brot į reglurnar ķ hesi lóg ella į reglur įsettar eftir hesi lóg, veršur revsašur, uttan so at annaš er įsett, viš bót ella hefti. Į sama hįtt veršur tann revsašur, sum skśgvar treytirnar fyri einum loyvi eftir lógini ella eftir reglum eftir lógini til viks ella letur vera viš at fylgja bošum, sum eru givin eftir lógini ella eftir reglum eftir lógini.
    3. stk. Skśgvar ein djóralękni frįbošanarskyldu sķna eftir § 16, 1. stk. til viks, veršur hann revsašur viš bót.
    4. stk. Er eitt brot gjųrt av einum partafelagi, lutafelagi ella lķknandi, kann bótarskyldan verša įlųgd felagnum sum slķkum.

    § 20. Tann, sum er dųmdur sekur fyri mishandling av dżrum, eins og tann, sum fyri įšur at hava gjųrt seg sekan ķ dżrplįgarķi ella ķ ųšrum broti av reglunum ķ hesi lóg ella ķ § 196 ķ borgarligu revsilógini av nżggjum veršur sekur ķ slķkum broti, kann viš dóminum fyri allar tķšir ella fyri eitt nęrri avmarkaš tķšarskeiš verša frįsagdur ręttin til at eiga, brśka, halda ella slakta ella sum heild fįast viš dżr persónliga. Forbošiš kann avmarkast til at višvķkja įvķsum slųgum av dżrum. Brot į forbošiš veršur revsaš viš bót. Lųgreglan kann flyta dżriš og selja taš ella avlķva taš, um ikki eigarin įšrenn eina freist, iš lųgreglan įsetir, syrgir fyri, at dżriš veršur sett ašrastašni. Śtreišslurnar, iš standast av hesum, verša bornar av tķ, iš brotiš hevur forbošiš.
    2. stk. Tann, sum viš vitan um eitt slķkt forboš, letur ein persón, hvųrs ręttur til at fįast viš dżr heilt ella partvķs er frįdųmdur eftir 1. stk., ķ tęnastu sķni śtinna eitt verk, iš er móti forbošnum, veršur revsašur viš bót.

    § 21. Taš įliggur foreldrum, verja, hśsbónda og ųšrum, sum hava umsjón viš bųrnum undir 15 įr, at syrgja fyri, at hesi ikki gera seg sek ķ broti į hesa lóg. Veršur slķkt lógarbrot gjųrt av barni undir 15 įr, veršur tann revsašur, iš umsjónina hevur, um hann er vitandi um brotiš, uttan at hann hevur roynt at fyribyrgja tķ.
    2. stk. Er grovt ósketni frį tķ, iš umsjónina hevur, orsųk til, at hann er óvitandi um brotiš, sum barniš hevur gjųrt, veršur hann revsašur viš bót ella hefti.

   § 22. Sakarmįl um brot į hesa lóg verša višgjųrd sum lųgreglumįl.

2. stk. Śtreišslurnar eftir hesi lóg verša, uttan so at annaš er įsett, bornar av tķ almenna sum śtreišslur hjį lųgregluni.

    § 23. Lógin kemur ķ gildi, tį hon veršur kunngjųrd. § 3, 6. pkt., kemur tó ķ gildi 1. oktober 1989.
    2. stk. Samstundis fer lóg nr. 152 frį 17. mai 1916 "om vęrn for dyr" samb. "anordning" nr. 110 frį 19. mars 1919, og § 196 ķ borgarligu straffilógini, samb. "lovbekendtgųrelse" nr. 215 frį 24. juni 1939, śr gildi.

1) Broytt viš lųgtingslóg nr. 29 frį 29. mai 1985, Kunngeršasavn 1985 er ikki ķ samsvari viš stašfestu lógina

2) Broytt viš lųgtingslóg nr. 29 frį 29. mai 1985

3) Broytt viš lųgtingslóg nr. 60 frį 30. mai 1990